Türkiye Cumhuriyeti

BM Viyana Daimi Temsilciliği

Bilgi Notları

Uluslararası Kuruluşlar Hakkında Bilgiler, 24.01.2017

ULUSLARARASI ÖRGÜTLER HAKKINDA BİLGİLER

 

Birleşmiş Milletler Örgütü ya da kısaca Birleşmiş Milletler (BM) sözleşmesi 26 Haziran 1945’de San Francisco’da imzalanmış ve 24 Ekim 1945’de dünya barışını, güvenliğini korumak ve uluslararası ekonomik, toplumsal ve kültürel işbirliğini oluşturmak için faaliyetlerine başlayan uluslararası bir örgüttür. Türkiye Birleşmiş Milletlerin kurucu üyeleri arasındadır.

 

Ana binası New York’da bulunan Birleşmiş Milletler Örgütünün diğer üç resmi merkez temsilciliğinden birisi de Viyana’da bulunmaktadır.

 

Daimi Temsilciliğimizin görev alanına giren uluslararası  kuruluşlar şu şekilde sıralanabilir:

 

1. ULUSLARARASI ATOM ENERJİSİ AJANSI (IAEA)

2. NÜKLEER   DENEMELERİN  KAPSAMLI  YASAKLANMASI ANTLAŞMASI    ÖRGÜTÜ (CTBTO)

3. NÜKLEER TEDARİKÇİLER GRUBU (NSG)

4. ZANGGER KOMİTESİ  (ZK)

5. WASSENAAR DÜZENLEMESİ (WA)

6. BALİSTİK FÜZE YAYILMASINA KARŞI LAHEY DAVRANIŞ İLKELERİ REHBERİ  (HCOC)

7. BM SINAİ KALKINMA ÖRGÜTÜ (UNIDO)

8. BM UYUŞTURUCU VE SUÇ OFİSİ  (UNODC)

9. ULUSLARARASI NARKOTİK KONTROL KURULU (INCB)

10. ULUSLARARASI GÖÇ POLİTİKALARI MERKEZİ (ICMPD)

11. ULUSLARARASI TİCARET HUKUKU KOMİSYONU (UNCITRAL)

12. UZAYIN BARIŞÇI AMAÇLARLA KULLANILMASI KOMİTESİ (OOSA)

13. ULUSLARARASI YOLSUZLUKLA MÜCADELE AKADEMİSİ (IACA)

14. TUNA NEHRİNİN KORUNMASI ULUSLARARASI KOMİSYONU (ICPDR)

 

 

1. ULUSLARARASI ATOM ENERJİSİ AJANSI  (IAEA)

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (UAEA), Birleşmiş Milletler (BM) ailesi içinde hükümetlerarası bağımsız bir örgüt olarak 29 Temmuz 1957 yılında kurulmuştur. UAEA’nın kuruluş nedenini, büyük bir yıkım gücüne sahip bu teknolojiden, insanoğlunun yararına ve ülkelerin kalkınmasına hizmet edecek potansiyel barışçıl kullanım alanlarının yaygınlaştırılması doğrultusunda faydalanılması teşkil etmektedir.

 

Bu fikri, ilk olarak, 8 Aralık 1953 tarihinde, dönemin ABD Başkanı Dwight D. Eisenhower, BM Genel Kurulu’na hitabında dile getirmiştir. Tarihe, “Atoms for Peace” hitabı olarak geçen konuşmasında Başkan Eisenhower, nükleer enerjinin barışçıl amaçlarla kullanımını teşvik edecek ve aynı zamanda, bu teknolojinin askeri amaçlara yönelik kullanımını önleyecek bir uluslararası örgüt kurulmasını teklif etmiş, böylelikle UAEA’nın kavramsal temellerini atmıştır.

 

UAEA, görev yönergesi doğrultusunda, “nükleer teknoloji uygulamaları”, “nükleer güvenlik” ve “nükleer doğrulama” olmak üzere üç temel alanda faaliyet göstermektedir. Nükleer doğrulama faaliyetleri, yani üye ülkelerdeki nükleer malzeme ve tesislerin münhasıran barışçıl amaçlara yönelik olup olmadığının belirlenmesi amacıyla yürüttüğü faaliyetler basında daha geniş ilgi görmesi nedeniyle, UAEA, kamuoyunda BM’nin nükleer “bekçi köpeği” (Nuclear watchdog) olarak da bilinmektedir.

 

Bu durum, Ajans’ın diğer alanlardaki son derece önemli faaliyetlerini gölgede bırakmaktadır. Ajans esasen, nükleer reaktörlerin işletim güvenliği, insan ve çevre sağlığının korunması, nükleer yakıt yönetimi ve emniyeti gibi, nükleer güvenlik (safety) ve nükleer emniyet (security) alanlarına giren konularda da uluslararası işbirliğinde merkezi rol oynamakta, bağlayıcı olmayan güvenlik ve emniyet standartları belirlemekte ve üye ülkelerin nükleer programlarını etkin bir şekilde geliştirebilmeleri için çeşitli hizmet ve araçlar sunmaktadır.

 

UAEA, nükleer bilim ve teknolojinin, sanayi, tarım, su kaynakları, çevre ve insan sağlığı alanlarındaki uygulamalarından üye devletlerin yararlanmasına yönelik çalışmalar da gerçekleştirmektedir. Bu alanlarda yürütülen faaliyetler, UAEA’nın nükleer enerjinin barışçıl amaçlarla kullanımının yaygınlaştırılmasına yönelik görev yönergesinin önemli parçalarıdır. Örneğin, Batı Afrika’da 2013 yılında başgösteren Ebola salgınıyla mücadele ve hayvandan insana bulaşabilen (zoonotic) hastalıklarda erken teşhis kapasitesinin artırılmasına yönelik projeler hayata geçirmiştir. (Sözkonusu hastalığın teşhis edilmesinde nükleer tıp teknolojilerinden istifade edilmektedir.)

 

UAEA’nın, nükleer teknolojinin dünya çapında sosyo-ekonomik kalkınmayı ve Binyıl Kalkınma Hedefleri / Sürdürülebilir Kalkınma Hedeflerini desteklemeye yönelik temel aracı Teknik İşbirliği programıdır. Bu kapsamda, Ajans, Teknik İşbirliği Fonu’ndan finanse edilen ulusal ve bölgesel projeler geliştirmekte ve uygulamaktadır.

 

Ajans’ın temel faaliyet alanları ve teşkilat yapısına ilişkin özet bilgiler aşağıda sunulmuştur:

 

1. Nükleer Güvence Denetimi ve Doğrulama (Safeguards):

Ajans’ın başlıca görevlerinden birisi Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması’nın (Non-Proliferation Treaty-NPT) uygulanmasının denetlenmesidir. Sözkonusu Antlaşma’nın 3. maddesi çerçevesinde, Antlaşma’ya taraf nükleer silah sahibi olmayan devletler, UAEA’nın Statüsüuyarınca, NPT’den kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirdiklerinin teyit edilebilmesini teminen UAEA ile Güvenlik Denetimi Anlaşmaları akdetmişlerdir. UAEA bu anlaşmaların kendisine verdiği yetki çerçevesinde üye devletlerdeki nükleer tesislerde gözlem ve doğrulama faaliyetleri gerçekleştirmektedir. Bu kapsamda, 200’den fazla UAEA denetçisi her yıl 1000’den fazla nükleer tesisi denetlemektedir.

 

2. Nükleer Güvenlik (Safety) ve Nükleer Emniyet (Security):
UAEA, üye ülkelerdeki nükleer tesislerde güvenliğin ve emniyetin sağlamasına yönelik faaliyetlere, üye ülkelerin talebi halinde, teknik destek sağlamaktadır. Ayrıca, konuya ilişkin uluslararası standartları oluşturmakta ve yayınlamaktadır. Bunların yanı sıra, ilgili uluslararası sözleşmelerin (örneğin, Nükleer Malzemenin Fiziksel Korunması Sözleşmesi (Convention on the Physical Protection of Nuclear Material - CPPNM), Nükleer Güvenlik Sözleşmesi (Convention on Nuclear Safety –CNS) ve Nükleer Kazaların Erken Bildirimi Sözleşmesi (Convention on Early Notification of a Nuclear Accidents)) Sekreterya görevini yürütmektedir.

 

3. Nükleer Bilim ve Teknoloji Uygulamaları (Applications):
UAEA, gıda, tarım, hayvancılık, sağlık, su ve çevre konularında nükleer ve radyasyon teknolojilerinden nasıl yararlanılacağı hakkında üye devletlere kılavuzluk yapmakta, özellikle gelişmekte olan ülkelere donanım, eğitim ve teknik hizmet desteği sağlamaktadır. UAEA, gıda ve tarımda radyasyon ve izotop uygulamalarını geliştirmek için Uluslararası Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ile ortak faaliyetlerini yürütmektedir. Dünya çapındaki laboratuvar ve enstitülerle birlikte bu alanlardaki araştırma ve geliştirme çalışmalarına destek sağlamaktadır. Bunların yanı sıra, nükleer güç üretimi ve yakıt çevrimine ilişkin çalışmalar yürütmektedir.

 

2015 sonu itibarıyla 167 üyesi bulunan UAEA’nın, Genel Konferans ve Yönetim Kurulu olmak üzere iki karar alma organı bulunmaktadır.

 

Genel Konferans (General Conference): Yılda bir kez, genellikle Eylül ayında toplanan Genel Konferans (GK), UAEA’nın en yüksek karar alma organıdır. Tüm UAEA üyelerinin katılımına açık olan GK’da, örgütün programı ve bütçesi ile Yönetim Kurulu, Genel Direktör ya da üye ülkeler tarafından GK’ya sunulan diğer konular görüşülmekte ve karara bağlanmaktadır.

 

Yönetim Kurulu (Board of Governors):

Yılda olağan olarak beş kez (Mart, Haziran, Eylül’de iki kez ve Kasım) toplanan Yönetim Kurulu (YK), 35 üyeden oluşmakta olup, sözkonusu üyelerden 13’ü ileri nükleer teknolojiye sahip atanan (designated), 22’si ise GK tarafından iki yıllık dönemler için seçilen (elected) ülkelerdir.

 

2. NÜKLEER DENEMELERİN KAPSAMLI YASAKLANMASI ANTLAŞMASI ÖRGÜTÜ  (CTBTO)

 

Nükleer Denemelerin Kapsamlı Yasaklanması Antlaşması (CTBT), Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) ile birlikte nükleer silahların yayılmasının önlenmesi amacıyla ortaya konulmuş önemli bir girişimdir. Müzakereleri 1996 yılında tamamlanan ve ülkemizin de aynı yıl imzalayarak, 2000 yılında taraf olduğu CTBT’yi imzalayan ülke sayısı halihazırda 183 olup, ulusal onay süreçlerini tamamlayan Myanmar ile Svaziland Krallığı'nın CTBT'yi onayladıklarına dair belgelerini 21 Eylül 2016 tarihi itibariyle Antlaşmanın depozitörü konumundaki BM Genel Sekreterine sunmalarıyla birlikte, Antlaşmayı onaylayan ülke sayısı 166'ya ulaşmıştır. Antlaşma’nın ilgili hükümleri uyarınca CTBT’nin yürürlüğe girebilmesini teminen onay süreçlerini tamamlaması gereken ülkelerden (Annex 2 ülkeleri) 8’inin (Kuzey Kore, Mısır, İran, İsrail, Hindistan, Pakistan, ÇHC ve ABD) henüz bu işlemi gerçekleştirmemeleri nedeniyle halihazırda geçici yapılanma şeklinde faaliyet gösteren CTBTO’nun örgüt niteliği henüz resmiyete kavuşamamıştır.

 

3. NÜKLEER TEDARİKÇİLER GRUBU (NSG)

 

Nükleer Tedarikçiler Grubu (NSG), nükleer maddeler ile nükleerle ilgili çift-kullanımlı malzeme ve teknolojilerin barışçıl kullanım amaçlı ticaretini engellemeksizin, bunların dışsatımını denetim altına alarak, bu tür madde, malzeme ve teknolojilerin nükleer silah yapımında kullanılmasını önlemeyi amaçlayan bir grup nükleer teknolojiye sahip ülkenin gönüllülük esası temelinde bir araya gelmesiyle 1975 yılında kurulmuştur. Ülkemizin 2000 yılı Mayıs ayında katıldığı NSG’nin 48 üyesi vardır.

 

4.  ZANGGER KOMİTESİ (ZK)

 

Zangger Komitesi (ZK) Nükleer Tedarikçiler Grubundan (NSG) dört yıl önce aynı amaçla kurulmuş olmakla birlikte, NSG’nin 1991 yılından itibaren hız kazanan çalışmaları nedeniyle, ikinci planda kalmıştır. ZK’nın bildirim yükümlülüğü Nükleer Silahların Yayılmasının Önlenmesi Antlaşması (NPT) dışındaki nükleer silaha sahip bulunmayan ülkelere yapılan ihracatla sınırlıdır. ZK’nın halen 39 üyesi bulunmaktadır.

 

 

5. WASSENAAR DÜZENLEMESİ  (WA)

 

Ülkemiz, konvansiyonel silahlar ve çift-kullanımlı malzeme ve teknolojilerin dışsatımlarını denetim ve bildirime tabi tutmak suretiyle bunların yayılmalarını ve istikrarsızlık yaratıcı birikimlerini önlemeyi amaçlayan Wassenaar Düzenlemesinin (WA) kurucuları arasında yer almaktadır. 1996 yılında faaliyete geçen ve 20. Yıldönümü kutlayan Düzenleme içinde 41 ülke bulunmaktadır. Çin, İsrail ve Brezilya gibi birkaç ülke hariç, dünyanın önde gelen silah üreticisi ve satıcısı konumundaki ülkelerden oluşan WA katılımcı ülkeleri, dünya silah ticaretinin yüzde 90’lık bölümünü ellerinde tutmaktadırlar.

 

6. BALİSTİK FÜZE YAYILMASINA KARŞI LAHEY DAVRANIŞ İLKELERİ REHBERİ (HCOC)

 

HCOC, balistik füze denemelerinin dünya çapında yaygınlaşması karşısında uluslararası toplumun şeffaflığı sağlama ve güven artırımı yönünde artan çabalarının bir ürünüdür. HCOC’a taraf olan ülkeler balistik füze ve uzay aracı fırlatmadan önce diğer ülkelere bildirimde bulunma yükümlülüğü altına girmektedirler. 2002 yılında oluşturulan HCOC’a 138 taraf ülke bulunmaktadır.

 

7. BİRLEŞMİŞ MİLLETLER SINAİ KALKINMA ÖRGÜTÜ (UNIDO)

 

Gelişmekte olan ve ekonomisi geçiş döneminde bulunan ülkelerin sanayileşmelerine katkı sağlamak amacıyla 1966 yılında kurulan UNIDO, 1985 yılında BM uzman kuruluşu statüsü kazanarak ayrı bir yapıya dönüştürülmüştür.

 

1 Ocak 2017 tarihi itibariyle UNIDO’nun 170 üyesi bulunmaktadır. ABD, Avustralya ve Kanada gibi bazı Batılı ülkelerin 1996’da üyelikten çekilmeleri, keza Fransa’nın ardından Yunanistan ve Danimarka’nın da çekilmesiyle bu trendin devam etmesi nedeniyle Örgüt zor bir dönemden geçmektedir. Bununla birlikte Örgüt, bilahare gerçekleştirdiği reformlarla uluslararası alandaki görünürlüğünü artırmak ve sınai kalkınma bağlamındaki rolünü pekiştirmek yolunda mesafe kaydetmiştir. Bu çerçevede, kaynakların etkin kullanımına, Örgüt bünyesinde sıkı eşgüdüm ve denetime, teknik işbirliği programlarının somut sonuçların sağlanabileceği ve Örgüt’ün göreceli üstünlüğünün bulunduğu alanlarda yoğunlaştırılmasına dayalı bir çalışma vizyonu benimsenmiştir. Teknik işbirliği faaliyetlerinin ana mali kaynağını oluşturan gönüllü katkılarda artış kaydedilmiştir.


Reformlar ve hayata geçirilen sıkı tasarruf tedbirleri sayesinde, mali bakımdan nisbi bir istikrara kavuşulmuş olsa da, Yunanistan ve Danimarka’nın da ayrılmasıyla Genel Direktörün yaratıcı yeni finansman kaynakları bulması gerektiği görüşü ağırlık kazanmaktadır.

 

2013 yılında Peru’da gerçekleştirilen 15. GK’da kabul edilen Lima Bildirisiyle üye ülkeler, UNIDO’nun görev alanını Kapsayıcı ve Sürdürülebilir Sınai Kalkınma (ISID) olarak yeniden tanımlamıştır. Esasen, 2030 Kalkınma Gündemi Hedefleri ve özellikle sınai kalkınmaya ilişkin 9. hedefin kabulüyle UNIDO’nun çevresel sürdürülebilirlik, geniş kapsamlı küreselleşme ve fakirliğin azaltılmasına yönelik faaliyetlerinin küresel ölçekte daha da önem kazandığını söylemek mümkündür. 
 

İki yılda bir gerçekleştirilen UNIDO Genel Konferansı kuruluşun en üst düzeyli karar organıdır. Sınai Kalkınma Kurulu (IDB) ile Program ve Bütçe Komitesi (PBC), diğer temel karar organlarıdır. IDB dört yıllığına seçilen 53 üyeden oluşmaktadır. Genel Konferans’ın yapılmadığı yıllarda iki, diğer yıllarda bir kez toplanmaktadır.

 

8. BİRLEŞMİŞ MİLLETLER UYUŞTURUCU VE SUÇ OFİSİ (UNODC)

 

UNODC, sınıraşan suçlar ve yasadışı uyuşturucu kaçakçılığıyla mücadelede etkin uluslararası işbirliği mekanizmalarının geliştirilmesi ve ilgili BM Sözleşmelerinin üye devletler tarafından kuramsal ve işlemsel düzeyde uygulanmasının kolaylaştırılması konularına odaklı olarak için Viyana’da mukim Yazmanlığı ve sayısı elliye ulaşan saha ofislerince yürüttüğü projeler aracılığıyla faaliyetlerini yürütmektedir.  
 

BM bünyesinde faaliyetlerini sürdürmekte olan Uyuşturucu Kontrol Programı (UNDCP) ile Uluslararası Suçu Önleme Merkezi (CICP-Centre for International Crime Prevention) 1997 yılında birleştirilerek, BM Uyuşturucu Kontrolü ve Suçu Önleme Ofisi (Office for Drug Control and Crime Prevention-ODCCP) adını almıştır. ODCCP, BM Genel Sekreteri tarafından, uyuşturucu kontrolü ve suçu önleme konularının daha etkin ve entegre bir şekilde ele alınabilmesi amacıyla kurulmuştur.

1 Ekim 2002 tarihinde ise ODCCP’nin ismi kısaltılarak “Office on Drugs and Crime-UNODC” olarak değiştirilmiştir.

 

UNODC’nin çalışmaları başlıca iki Komisyon tarafından belirlenmektedir. Bunlardan Uyuşturucu Maddeler Komisyonu (UMK), UNODC’nin uyuşturucuyla mücadele çerçevesinde Uyuşturucu Kontrol Programına yönelik çalışmalarını belirlerken, Suçun Önlenmesi ve Ceza Adaleti Komisyonu da (SÖCAK-CCPCJ) suçla mücadele bağlamındaki yönergesini ve Suç Programının içeriğini belirlemektedir.

 

UMK, EKOSOK’a bağlı işlevsel bir organ olarak, BM sistemi içinde uyuşturucuyla ilgili konularda politikalar oluşturan ve mevcut uyuşturucu kontrol sözleşmelerinin uygulanmasını gözeten ana organ konumundadır.

BM Ekonomik ve Sosyal Konseyi’ne (EKOSOK) bağlı bir işlevsel komisyon olarak 1992 yılında Viyana’da kurulan SÖCAK ise UNODC’nin Suçun Önlenmesi ve Ceza Adaleti Programı’na yön vermektedir. Komisyonun temel görevi, ceza adaletinin temini yoluyla BM amaçlarının gerçekleştirilmesini sağlamaktır.

 

9. ULUSLARARASI NARKOTİK KONTROL KURULU (INCB)

 

1961 Uyuşturucu Maddeler Tek Sözleşmesi uyarınca 1968 yılında kurulan INCB, BM uyuşturucu sözleşmelerinin uygulanması amacıyla bağımsız kontrol organı olarak faaliyetlerini sürdürmektedir. INCB’nin başlıca hedefi uyuşturucu maddelerin kullanımının sadece yasal tıbbi ve bilimsel amaçlı olmasını sağlamaktadır.
 

INCB, uluslararası uyuşturucu kontrol anlaşmalarına uyulmasını teminen ülkelerin teşvik edilmesi, tıbbi ve bilimsel amaçlı uyuşturucu için yeterli arzın bulunmasının sağlanması, yasal uyuşturucuların yasadışı kanallara kaymasının önlenmesi, uluslararası kontrol sisteminde olabilecek zayıflıkların tespit edilmesi gibi, uluslararası uyuşturucu rejimi açısından önemli işlevleri üstlenmiş bulunmaktadır.

 

10. ULUSLARARASI GÖÇ POLİTİKALARI GELİŞTİRME MERKEZİ (ICMPD)

 

Uluslararası Göç Politikaları Geliştirme Merkezi (International Centre for Migration Policy Development), İsviçre ve Avusturya’nın girişimiyle 1993 yılında kurulmuş, BM nezdinde gözlemci statüsünü haiz bir hükümetlerarası örgüttür. ICMPD’nin amacı, yenilikçi, kapsamlı ve sürdürülebilir göç politikalarını teşvik etmek ve geniş Avrupa bölgesindeki hükümetler ve örgütler için bir hizmet değişim mekanizması işlevi görmektir.

ICMPD ayrıca Sovyetler Birliği'nin dağılması sonrasında Orta ve Doğu Avrupa'da göç yönetimi modelleri geliştirmek üzere Almanya'nın girişimiyle 1991 yılında başlayan ve 1993'te Budapeşte'de yapılan Bakanlar Konferansı sonrasında oluşturulan ve ülkemizin 2006 yılından bu yana Macaristan’la birlikte Eş-başkanlığını üstlendiği "Budapeşte Süreci"nin yazmanlık görevini yürütmektedir.

 

 

11. BİRLEŞMİŞ MİLLETLER TİCARET HUKUKU KOMİSYONU (UNCITRAL)

 

Birleşmiş Milletler Ticaret Hukuku Komisyonu (UNCITRAL), uluslararası ticaret hukukunun uyumlaştırılmasını ve yeknesak hale getirilmesini teşvik etmek amacıyla, BM 21. Genel Kurulu’nun 1966 yılında aldığı 2205 sayılı kararla kurulmuştur. Komisyon, kurulduğu tarihten bu yana uluslararası ticaret hukuku alanında BM sisteminin temel organı olagelmiştir.

 

Komisyon’un BM Genel Kurulu tarafından seçilen ve 36 devletten oluşan üye sayısı, Genel Kurul’un 19 Kasım 2002 tarih ve 57/20 sayılı kararıyla 60’a çıkarılmıştır. Üyelik sistemi, coğrafi bölgeler ile temel ekonomik ve hukuk sistemlerinin temsil edilmesini sağlayacak biçimde tesis edilmiştir. Buna göre, 14 üye Afrika Grubundan, 14 üye Asya Grubundan, 8 üye Doğu Avrupa Grubundan, 10 üye Latin Amerika ve Karayipler Grubundan, 14 üye de Batı Avrupa ve Diğerleri Grubundan seçilmektedir. Üyelik süreleri altı yıldır. Ülkemiz halen Komisyonun üyeleri arasındadır.

 

12. UZAYIN BARIŞÇI AMAÇLARLA KULLANILMASI KOMİTESİ (UBAKK)

 

İnsan yapımı ilk uydunun 1957 yılında uzaya gönderilmesinden kısa bir süre sonra BM Genel Kurulunca alınan 1348 (XIII) (1958) sayılı kararla, uzayın barışçı amaçlarla kullanılması konusunda bir ad hoc Komite kurulmuştur. Ad hoc Komite, BM Genel Kurulunun 1472 (XIV) (1959) sayılı kararıyla “Uzayın Barışçı Amaçlarla Kullanılması Komitesi-UBAKK” (Committee on the Peaceful Uses of Outer Space-UNCOPUOS) adı altında daimi bir Komite haline getirilmiştir. 2014 yılında Komite’ye Lüksemburg’un da kabulüyle üye ülke sayısı 77’ye yükselmiştir. Türkiye, UBAKK’a 1977’de üye olmuştur. Çok sayıda uluslararası kuruluş da Komite nezdinde gözlemci statüsünü haizdir.

 

Halen BM Genel Kurulu’na bağlı UBAKK’ın, “Bilimsel ve Teknik Altkomite” ve “Hukuk Altkomitesi” olmak üzere iki alt komitesi bulunmaktadır. Komite, uzayın barışçıl kullanımına ilişkin sivil uzay çalışmalarının görüşüldüğü başlıca platform konumundadır.

 

UBAKK ve Altkomiteleri, BM Genel Kurulu tarafından gündeme alınması istenen konular ile üye devletler tarafından sunulan raporlar ve gündeme getirilen hususlar üzerinde çalışmalarda bulunmak üzere her yıl birer kez toplanmaktadırlar. Komite ve Altkomitelerde oydaşmayla alınan kararlarla BM Genel Kuruluna önerilerde bulunulmaktadır.

 

UBAKK ve Alt Komitelerinin Sekretaryasını Uzay İşleri Ofisi yürütmektedir.

 

13. ULUSLARARASI YOLSUZLUKLA MÜCADELE AKADEMİSİ (IACA)

 

Uluslararası yolsuzlukla mücadele alanında bir düşünce kuruluşu ve bir eğitim merkezi olarak çalışması öngörülen Akademi, Avusturya’nın desteği sonucu faaliyete geçmiş, 2011 yılında uluslararası statü kazanmıştır. Akademinin 2016 sonu itibariyle 67 devlet ve 3 uluslararası kuruluşla birlikte toplam 70 tarafı bulunmaktadır. Akademi İcra Direktörlüğü ve Dekanlığı görevi Martin Kreutner (Avusturya vatandaşı) yürütülmektedir.

 

14. TUNA NEHRİNİN KORUNMASI ULUSLARARASI KOMİSYONU (ICPDR)

 

Tuna nehrinin kullanılması ve korunması amacıyla kurulan uluslararası örgütlerden biri de "Tuna Nehrinin Korunması Uluslararası Komisyonu”dur (International Commission for the Protection of the Danube River-ICPDR). ICPDR’ın Viyana’da küçük bir sekretaryası bulunmaktadır.